ماضی در افعال قیاسی تام

علمت ِ ماضی در افعال قیاسی تام ، آن است که به آخر ریشه  فعل که به صوت ظاهر  همان صیغه ی مفرد امر حاضر است ، حروف " یدن "  بیفزایند  و از آن مصدر بسازند  و اگر " ن "  را  از آن بردارند ،  فعل ِ ماضی حاصل شود ، مانند :  از کوش ، کوشیدن و کوشید  ،  از خواب ، خوابیدن و خوابید و  از ترس ،  ترسیدن و ترسید . و گاه باشد  که " ی "  آن حذف شده  "  دن " باقی ماند ، مانند  :  از خوان و خواندن و خواند ، از ران ، راندن و راند . و پس از آن که بدین طریق ، سوم شخص مفرد ماضی را به دست آوردین ، به وسیله ی ضمایر ، آن را صرف کنیم :

کوشید            کوشیدم           کوشیدی
کوشیدند           کوشیدیم        کوشیدید