دستور زبان فارسی


اعداد ترتیبی یا وصفی

عدد ترتیبی ، آن است که بیان ِ مرتبه ی معدود کند :
پنجم ، چهارم
چون این گونه اعداد ، در معنی صفت هستند ، آنها را وصفی نیز می گویند .

اعداد ترتیبی را از اعداد اصلی می گیرند ، بدین طریق که حرف آخر عدد را مضموم کنند و میمی به آخر آن درآورند :
دوم ، سوم ، چهارم ، دهم ، بیستم

به جای کلمه ی " یکم " نخست و نخستین می گویند . " یکم " در زبان پارسی متروک است .

گاه در پایان اعداد وصفی " ین " اضافه یم شود : دومین ، هفتمین ، دهمین ، صدمین ...

لفظ " دوم " و " سوم " را دویم و سیّم  نیز گویند
معدود اعداد ترتیبی در معنی ، موصوف و تقدیم و تاخیر آن جایز و متداول است :
سومین روز ، روز سوم

حذف معدود در اعداد ترتیبی با وجود قرینه جایز است :
چو یک هفته بگذشت هشتم ، پگاه     نشست از بر تخت پیروزه ، شاه

 

 

  بالای صفحه