افراد و جمع در عدد و معدود

معدود و ممیز اعداد اصلی را اکنون در همه حال مفرد و پس از عدد آورند :
بعد از هزار سال که نوشیروان گذشت     گویند ازو هنوز که بوده است عادلی

ولیکن فصحا پیشین ، معدود را در غیر واحد ، جمع نیز آورده اند :
برادر بُد او را دو اهریمنان    یکی کهرم و دیگر اندیرنان

این استعمالات مخصوص شعر است و در نثر نمی آید .
هرگاه معدود ، دارای عده ی معین و محدود باشد ، غالبا به صورت جمع استعمال می شده است :
چهار ارکان ، چهار امهات ، هفت قرا ، سه خواهران ، سه موالید ، ده انامل ، پنج انامل ، هزار و یک اسما