آوای آزاد »  شاعران » اردلان سرفراز »


 
 
 

 

 

 

   

 

 
 

 

 

 

 

 

 

 

 

پریچه

 می خونم به هوای تو پریچه
 چه قدر خالیه جای تو پریچه
 دلم کرده هوایت وای پریچه
دلم تنگه برایت
تو رو می طلبم به لحظه
تویی تاب و تبم لحظه به لحظه
 چشات شهر منه که شهر قصه س
 برای هر شبم لحظه به لحظه
 تو از هزار و یک شبی پریچه
 به جز تو زندگی هیچه پریچه
یه دنیا همه هیچه ، وای پریچه
دنیا بی تو هیچه
 من از نگاه تو شبو شناختم
غزل دیدن و عاشقانه ساختم
 تو هر بیت غزل قصه ی چشمات
 دلم قافیه شد ، قافیه باختم
شب چشم تو قیمتی ترینه
به انگشتر عمر من نگینه
 همه دنیای من فقط همینه
 همین شرقی ترین شب زمینه
 تو از هزار و یک شبی پریچه
 به جز تو زندگی هیچه پریچه
 یه دنیا همه هیچه وای پریچه
 دنیا بی تو هیچه
 تو معجون گل و مخمل و نوری
 پریواره ی قصه های دوری
 تموم قصه ها بی تو می میرن
که تو حوصله ی سنگ صبوری
 تو رو می طلبم لحظه به لحظه
 تویی تاب و تبم لحظه به لحظه
 چشات شهر منه که شهر قصه س
 برای هر شبم لحظه به لحظه
تو از هزار و یک شبی پریچه
به جز تو زندگی هیچه پریچه
یه دنیا همه هیچه ، وای پریچه
دنیا بی تو هیچه


  

 

 بالای صفحه




 

در صورت هر گونه استفاده از سایت ، نام و آدرس آوای آزاد را ذکر کنید.

  AVAyeAZAD.com © 2003-2009