داستان ما

 در قابی کهنه
که داستانی به بلندای غم داشت
بانویی نشسته بود و
سرسرانه می خندید
 
رودِ عاشق شرمگین و مانده از قهر آنا
موجش بی اختیار و بی الهه
به تازیانه ی باد
می تاخت
 
: بانو ! خنده می کنی بر شیون ما ؟ !
 
  

 بالای صفحه