آه! تو

شیشه‌ی نازک این پنجره‌ها
یاد من می‌اورد قلب تو را
آجر بی‌رنگ دیوار حیاط
با دلم می‌گوید از آهار عشق
آینه اما حدیثی دیگر است
صورتی بشکسته و چشمان زرد
ناگهانم با صدایی خسته گفت
آه من دیگر از چشم زمان افتاده‌ام

 

 بالای صفحه